Vliegende vogels

Column 221115 Vliegende vogels

Ik zag zojuist vogels vliegen. Het is net 8 uur geweest. De natuur is rustig. Zo af en toe komt er een dikke donkere wolk over, waar wat neerslag uit valt. Dat mag ook, want het is herfst. De vogels vlogen in de verte, over het bos heen. Het Schollebos. Het is natuurlijk geen echt bos, maar meer een stadspark. Welke vogels het waren weet ik niet. Mijn gedachten waren op dat moment bij het vliegen op zich. Als er geen vogels waren, was de mens waarschijnlijk nooit op het idee gekomen om ook te gaan vliegen.

Vroeger wilde de mens eerst gaan vliegen zoals de vogels, met als grote voorbeeld: de adelaar. Men sprong van grote hoogten en bewoog met armen en benen waaraan iets was vastgemaakt dat voor vleugels door kon gaan. Ze storten allemaal direct naar beneden.

De oude Egyptenaren wisten het schijnbaar wel. Bij opgravingen is een modelzwever met vaste vleugels gevonden van zo’n 3500 jaar oud. Maar daar is het bij gebleven. Pas in de 19e eeuw ging de mens écht op zoek naar een manier om in de lucht te blijven. De gebroeders Joseph en Jacques Montgolfier kwamen er op een avond achter dat een blouse boven het haardvuur opbolde en omhoog wilde gaan. Omdat ze een papierfabriek hadden gingen ze papieren luchtballons maken. Op 21 november 1783, dus gisteren 232 jaar geleden,  vloog de mens voor het eerst in de lucht! De ballon vloog op 1000 meter boven Parijs. Dit feit kom ik nu tegen op internet. Parijs, ik ben nog steeds onder de indruk van de enorme vrijheidsberoving van vorige week!

De mens zou vrij moeten zijn. Vrij om te leven, denken en doen. Natuurlijk met respect voor elkaar en binnen bepaalde regels, want we zijn inmiddels met zovelen! Ik refereer vaak aan de vrijheid van vogels, maar noem dat ook een schijnbare vrijheid. Vogels onder elkaar hebben ook regels. Ze communiceren, dat hoor ik aan de ganzentochten die vaak in de herfst overvliegen. Ze kletsen wat af of delen opdrachten uit. De gans heb ik heel vaak geschilderd en er al meerdere exposities mee gehouden. Hiervoor heb ik vaak fotosessies met ganzen gehad én op een bepaalde manier met hen gecommuniceerd. Ze vinden het er leuk dat er een foto van hen gemaakt wordt. Ze gaan dan ook echt poseren en blijven doodstil staan totdat je klaar bent. Natuurlijk bedank ik de gans in kwestie. Een ongelofelijke ervaring!

Vroeger, in Zeeland, was ik al onder de indruk van de gans. Als klein meisje ging ik met mijn moeder mee naar de bakker. Daarna liepen we langs een pleintje waar een beeld van een gans stond. Ik was op dat moment net zo groot als het beeld en er enorm door geboeid. Inmiddels, zoveel jaar later, heb ik kennisgemaakt met de beeldhouwer: Anton Beijsens. Ik mocht schilderen naar zijn beeld. Omdat er nu zoveel ganzen in Zeeland zijn, zorgen ze ook voor overlast. Volgens het Zeeuws Ganzenakkoord van 2014 moet de ganzenpopulatie in evenwicht gebracht worden. Sinds oktober 2015 kun je in Zeeland ganzenvlees kopen, bij een aantal boerderijwinkels en enkele restaurants. Ik heb vroeger bij de buurvrouw ganzeneieren gegeten, van ganzen die in de wei liepen. Ik mocht het ei zelf gaan halen. Een gekookt ganzenei vind ik niet lekker, maar in haar overheerlijke appeltaart smaakte het ei prima!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s